پیام به اهل تفکر

97

از توصیه‌های ایلیا «میم» به بعضی از مدرسان تفکر، و مدیریت و تحقیق و اعضاء مرکز تحقیقات و مطالعات

«در جریان معرفت قرار گیرید و جریان معرفت را در خود جاری سازید. ندانستگی را به سوی دانستگی و دانستگی را بسوی یافتن حقیقت بپیمایید. هوشیار بودن یکی از خطوط اصلی تعلیم حق و سؤال کردن یکی از عوامل اصلی آن است. پس سؤال ‏سازی را تمرین کنید و تمرین‏ها را در تجربه‏ ها بکار ببندید. مشکلات را سؤالات ببینید و موانع را مسائل بگیرید. در برخورد با دیوارها متوقف نشوید. اگر توان پریدن دارید از روی آن بگذرید یا اگر فروریختنیست دیوار را فرو ریزید یا حفره‏ای باز کنید و از میانش بروید اما متوقف نشوید. عبور از سدها، پر کردن فاصله ‏ها و زدودن ابهام ‏ها را با سؤالات بیازمایید و قدرت عبورکنندگی خود را که تحرک آگاهی و حرکت خودآگاهیست افزایش دهید. بفهمید چه می‏کنید که عبور کرده‏ اید از آنچه کرده‏ اید و بدانید کجایید و گذر خود را ببینید…
آگاه شوید که نمی‏دانید و در آن هنگام در مسیر دانایی قرار گرفته‏ اید. با کلید سؤالات قفل‏ های نادانی را بشکنید و به آن، نمی‏دانم را می‏دانم کنید پس آنچه نمی‏دانید و باید بدانید را به سؤال بدل نمایید. به آنچه می‏دانید عمل کنید تا آنچه نمی‏دانید بر شما آشکار گردد. نبینید چه می‏دانید که خودبین می‏شوید و در خود می ‏می‌رید. ببینید چه نمی‏دانید و بینا شوید. زود قضاوت نکنید، دیر هم قضاوت نکنید و جز به ضرورت حق قضاوت نکنید اما اگر ملزم به قضاوت و اظهار نظر هستید، تا روشن و معلوم نشده و تا نشانه‏ ها و دلایل کافی نشده ‏اند، خاموش باشید.
پیش از تصمیمات مهم‏تر و اظهارنظرهای اثرگذار، موضوع را از زوایایی که لازم است ببینید و هوشمندانه بررسی کنید. به تناسب اثرگذاری تصمیم، برای آن زمان بگذارید و تصمیمات را پیش از اجرا برنامه‏ ریزی کنید اگر برنامه‏ پذیرند. مسائل را به تناسب شیوه‏ای حل کنید که بوجود آمده‏اند و برای پیدا کردن جوابها از همان راهی بروید که گم شده‏ اند. با تغییر سؤالات و قصد و جهت آن‏ها روش‏های دیگر تفکر را تجربه کنید و در هنگامه‏ های تفکر، متناسب‏ترین روش تفکر را اتخاذ نمایید. خشکی و تعصب را کنار بگذارید و نرم و انعطاف‏ پذیر باشید و هماهنگ با زمان عمل کنید.
خود را به بازیهای فکر گرفتار نکنید و در مکر افکار گرفتار نشوید. در آنچه از فکر است تردید کنید که فکر، خود به تردید آمیخته است. و در تردیدها تردیدها باید کرد لکن در قلب خود شک نکنید که شک شهود را زایل می‏سازد. تفکر کنید اما از فکرزدگی و مکر فکر بر حذر بمانید که مکرزدگی، فکرزدگیست.
خود به حل مسائلی که طرح می‏کنید بپردازید و کار آن را به دیگران منتقل نکنید، چون هر مسئله تمرینیست برای حل بزرگترین مسئله زندگی و آنکه در تمرینات زندگی کم می‏آورد، کمتر از زندگی برخوردار می‏شود. به فهم آورید معانی را و برگزینید خوبترین را و زندگی کنید زندگی را.»

برگرفته از کتاب تعالیم حق (الاهیسم – جلد دوم) ـ اثر ایلیا «میم»

بدون نظر

ارسال پاسخ